Welkom op dit onderwijsblog. Leuk dat je komt kijken. Dit blog is bedoeld voor verhalen die getuigen van werkplezier (in het onderwijs), maar die ook de wrange realiteit tonen van het huidige prestatiegerichte onderwijs in dit neoliberale tijdperk.

Ingrid

Posts tonen met het label bureaucratie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bureaucratie. Alle posts tonen

zaterdag 28 mei 2011

Recht uit het hart

Vandaag genoten van een artikel in Schooljournaal, getiteld: Hoogleraar Bosman: 'Handelingsplannen? Zonde van de tijd!' Smullen en recht uit het hart. Fijn dat meer mensen er zo over denken en ook mensen die op dergelijke posities zitten!

zondag 15 mei 2011

analyses

Bah, de analyses en handelingsplannen komen mij de oren uit. Ik kom werkelijk nauwelijks aan andere dingen toe. De hoogstnoodzakelijke lesvoorbereidingen en het nakijken van toetsen en werkstukken behoren tot de weinige dingen die wel lukken. Daarnaast rol ik van het ene overleg in het andere en van de ene analyse naar de andere. Iets leuks voorbereiden, dingen eens anders doen... Geen tijd. Ja, in mijn eigen tijd. Is dit nog leuk?
De inspecteur is geweest. Gelukkig. We kunnen weer even ademhalen. Dat wel, maar toch...

vrijdag 25 maart 2011

wat is de waarheid?

Al een week lang loop ik rond met vragen. Nou ja, een week... Veel langer eigenlijk al, maar deze week werd ik opnieuw bij deze vragen bepaald. Als leerkracht van een school die onder inspectietoezicht staat, word ik gedwongen bepaalde dingen te doen. Niet doen, is afgestraft worden. Het doen betreft vooral het zichtbaar maken op papier van acties die je doet. Op zich niks mis mee. Papier zorgt voor duidelijkheid, toch? Maar volgens mij zit in dat papier ook de valkuil. Papier is geduldig, maar kost ook tijd. Het schrijven van plannen van aanpak, beschrijven van analyses, beschrijven wat je plan is voor de komende zes weken... Een tijdrovende bezigheid. Het doel hiervan? Voor de inspectie waarschijnlijk dat we controleerbaar zijn. Mijn doel, als ik het werkelijk zou willen, is het verbeteren van mijn onderwijsaanbod. En dat laatste lijkt mij toch het belangrijkste doel van de inspectie. Het vreemde is echter dat door het toenemen van de papierwinkel de werkelijke tijd voor het verzorgen van goed onderwijs afneemt. Vandaag ben ik 3 uur bezig geweest met het opnieuw inrichten van de groepsmap en zorgmap. Dit volgens het nieuwe systeem waarbij de eisen van de inspectie zijn meegenomen. Wat was er mis met het oude systeem? Keurige groepsoverzichten, resultaten, automatisch gegenereerde ananlyses, een mooi weekrooster met daarin vermeld alle extra te geven instructie enz. Waarom een overzicht van de uit te voeren lessen en de lesdoelen van het hele jaar? Die staan toch gewoon in de methode? Waarom analyses van elke taaltoets? Je bespreekt die toetsen toch altijd na en je geeft toch extra uitleg als je ziet dat een kind iets niet goed heeft begrepen? Waarom al die handelingen vastleggen?
En niet alleen ik ben er vandaag 3 uur mee zoet geweest. En niet alleen vandaag. En dan heb ik het nog niet over al het werk dat de IB-er en de directie hebben aan het komende bezoek van de inspectie. Het lijkt mij dat de inspectie wil dat we meer kwaliteit leveren. Staat kwaliteit gelijk aan een goede administratie? Of beter gezegd: betekent een goede administratie dat je goed presteert?
Volgens mij zorgt de inspectie voor minder kwaliteit. Door het vele werk van vandaag bijvoorbeeld, liggen de taaltoetsen nog onnagekeken in de kast. De planning is dat ik deze maandag met de kinderen nabespreek. Jammer van de planning, maar dat is niet haalbaar.
Of ik de analyses van alle toetsen van het afgelopen half jaar nog maar even wil maken. Hoezo? Met welk doel? We gaan toch voor kwaliteit? Ik heb n.a.v. de toetsen extra hulp geboden. Waarom dat achteraf nog op papier zetten? Om een wit voetje te halen bij meneer de inspecteur? Alle tijd die me dat kost, kan ik niet besteden aan het voorbereiden van de lessen.
Er moet een nieuwe methode voor rekenen, technisch lezen en schrijven worden uitgezocht. Wanneer heb ik tijd om mij daarin te verdiepen? Al het papierwerk verdringt mijn tijd voor waar het werkelijk om draait.
De enorme werkdruk zorgt voor spanning. Het gevoel van 'moeten' is permanent aanwezig. Moeten voor de inspectie. Niet het moeten om kwaliteit te leveren. Dat moeten is niet erg. Dat wil ik wel.
Vanochtend om half acht was ik op school, om kwart voor zes trok ik de deur achter me dicht. En dat niet alleen vandaag. En niet alleen ik. Krijg je hier uitgeruste leerkrachten van? Krijg je hier goed toegeruste leerkrachten van? Wordt het onderwijs hier beter van? Ik geloof er werkelijk helemaal niets van!

maandag 1 november 2010

Actief burgerschap

Tja... wat moet ik hier eigenlijk van zeggen. Misschien alleen maar dat ik zo moe wordt van alle dingen die we moeten doen op een school. En natuurlijk is er niets mis met actief burgerschap. Maar volgens mij zijn we op scholen ontzettend actieve burgers. Dat zijn is echter niet voldoende. We moeten op papier zetten wat we willen, wat onze visie daarop is en wat we daaraan doen. Ik snap het wel, waarom. Maar beseffen ze daar in Den Haag hoeveel tijd het kost om je met al dat papierwerk bezig te houden? En als ze dat dan snappen, hoop ik dat ze begrijpen dat al dat onzinnige papierwerk ten koste gaat van de tijd die er voor de kinderen is. En ik hoop maar dat ze dan ook snappen, dat de kwaliteit van het onderwijs daar niet beter van wordt. Of verwachten ze dat de leraren al die extra dingen gewoon, zoals zo vaak, in hun eigen tijd doen? Soms denk ik wel eens dat je beter vrijwilligerswerk kunt gaan doen. Dan weet je tenminste van te voren dat je niet betaald krijgt voor je werk. Maar wellicht kun je daar beter directeur van worden, van Fair Trade bijvoorbeeld. Maar of dat nou fair werk is?

dinsdag 19 oktober 2010

bezuinigen, investeren of voor de gek houden

Volgens het CNV krijgt het onderwijs een sigaar uit eigen doos. Vind ik wel een mooie uitspraak. De nieuwe regering houdt ons een mooie vis voor, maar die komt dan wel uit de eigen vijver. Er moet bezuinigd worden op Passend Onderwijs, overheadkosten, aantal studierichtingen MBO en nog een paar 'leuke' dingen. En die bezuiniging komt dan weer terug in het onderwijs. Voor professionalisering onder andere. Ik heb toch sterk het gevoel dat we voor de gek worden gehouden. Eerst geld weghalen bij de kinderen die het juist zo hard nodig hebben (o.a. rugzakgelden voor kinderen met een handicap) en dan zeggen dat je wel gaat investeren in professionalisering. Weinig fiducie in dit plan. Waarschijnlijk wordt over een paar jaar weer geroepen dat het toch niet zo handig was. Nu echter, wordt gedaan alsof we een mooi cadeau krijgen. Nou, ik vind het een lelijk fopcadeau!

vrijdag 23 juli 2010

interview Arnold Heertje

Vandaag op radio 1 een interessant interview met Arnold Heertje. Zie links om af te luisteren.

Onderwijs wordt aangestuurd door mensen die geldgericht zijn!